Start
PDF Drukuj Email

 

Msza św. z naszego kościoła na żywo - zapraszamy

 

 



 

UWAGA !
W związku z rozprzestrzeniającym się zakażeniem koronawirusa, rozpoczynamy zbiórkę produktów dla Domu Pomocy Społecznej przy ul. Zamenhoffa w Poznaniu oraz Jadłodajni Sióstr Elżbietanek w Poznaniu.

Miejsce i termin zbiórki: Świetlica Wiejska w Gaju Wielkim, 1.05.2020r. w godzinach 10.00 - 13.00. W razie problemów z dostarczeniem produktów- możliwy odbiór od danej osoby po wcześniejszym kontakcie telefonicznym.

Lista potrzebnych produktów:
a) żywność długoterminowa
-ryż
-kasza
-konserwy
-ser żółty
-makaron
-woda mineralna i soki
-batony
b)środki chemiczne
-środki czystości
-pieluchomajtki dla dorosłych
-rękawiczki jednorazowe
-mydła w płynie
-skarpety(najlepiej duże rozmiary 40-45)
-maseczki diagnostyczne.

Zapraszamy serdecznie do wsparcia. Numery kontaktowe : 600 320 029, 693 334 349

 

 


W związku z kradzieżami zawartości skarbonek w naszym Kościele proszę,
aby nie wrzucać tam pieniędzy.
Kościół z tego powodu otwarty jest tylko w bocznej kruchcie.

 

Ks. Proboszcz


KURIA METROPOLITALNA
ul. Ostrów Tumski 2 N. 1583/202
61-109 Poznań
tel. +48 61 851 28 00fax: +48 61 851 28 14

Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.     www.archpoznan.pl

KOMUNIKAT W SPRAWIE DUSZPASTERSTWA
W WIELKIM TYGODNIU

1. Dyspensa

W związku z trwającym stanem epidemii i ograniczeniami wprowadzonymi przez organy władzy Ksiądz Arcybiskup Metropolita przedłużył obowiązywanie wcześniej wydanych dekretów oraz dyspensy od obowiązku uczestnictwa w Mszy Świętej niedzielnej i świątecznej udzielonej wiernym Archidiecezji Poznańskiej oraz innym wiernym przebywającym na jej terenie do odwołania.

2. Liczba osób uczestniczących w kulcie

Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 31 marca br. (§9, pkt 3) nakazuje, by „w trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych, na danym terenie lub w danym obiekcie znajdowało się łącznie, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz pomieszczeń”:

a. do dnia 11 kwietnia br. (Wielka Sobota) – nie więcej niż 5 uczestników, oprócz osób sprawujących kult religijny lub osób dokonujących pochowania, lub osób zatrudnionych przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu;

b. od dnia 12 kwietnia br. (Niedziela Zmartwychwstania) – nie więcej niż 50 osób, wliczając w to uczestników i osoby sprawujące kult religijny lub osoby dokonujące pochowania lub osoby zatrudnione przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu.

Osobami sprawującymi kult są kapłani i tylu usługujących, ilu jest niezbędnych do przeprowadzenia celebracji.

Z informacji medialnych wynika, że powyższe limity w najbliższych dniach mogą ulec zmianie. Należy śledzić bieżące zarządzenia władz państwowych i się do nich dostosować.

3. Komunia Święta poza liturgią

Pamiętając o zakazie odwiedzania osób będących w kwarantannie domowej, wiernym, którzy indywidualnie o to poproszą, należy udzielać Komunii św. poza liturgią, z wyjątkiem:

a. Wielkiego Piątku, kiedy to Komunii św. można udzielić poza liturgią tylko chorym, którzy o to poproszą.

b. Wielkiej Soboty, kiedy można udzielać Komunii św. poza liturgią jedynie jako Wiatyku.

4. Msza Święta Krzyżma

a. Mszę Świętą Krzyżma Arcybiskup Metropolita Poznański odprawi w Wielki Czwartek o godz. 11.00 jedynie w wąskim gronie usługujących. Liturgię transmitować będzie TVP 3 (antena ogólnopolska).

b. Podczas liturgii poświęcone zostaną oleje święte, które w zakrystii katedry księża proboszczowie dekanatów poznańskich i podpoznańskich oraz księża dziekani pozostałych dekanatów mogą odebrać w Wielki Piątek, Wielką Sobotę lub w dni powszednie Oktawy Wielkanocy.

c. Uroczysta Msza Święta dla wszystkich kapłanów Archidiecezji, połączona z odnowieniem przyrzeczeń kapłańskich, odprawiona zostanie po ustaniu stanu epidemii.

5. Transmisje Triduum

a. Celebracje Świętego Triduum Paschalnego sprawowane w katedrze poznańskiej pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Metropolity transmitowane będą przez Radio Emaus i TVP Poznań: Msza Wieczerzy Pańskiej o godz. 17.30, Liturgia Męki Pańskiej o godz. 17.30 i Wigilia Paschalna o godz. 22.00.

b. Księży proboszczów zachęca się usilnie do organizowania transmisji w mediach społecznościowych i ogłoszenia ich terminów wiernym, by mogli łączyć się duchowo ze swoimi duszpasterzami.

6. Zasady dotyczące liturgii Świętego Triduum Paschalnego:

a. Podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej należy opuścić obrzęd obmycia nóg (mandatum).

b. W Wielki Piątek w modlitwie powszechnej ma zostać dołączone wezwanie w związku z panującą sytuacją epidemii. Stosowny tekst przesyłamy w załączeniu.

c. Cześć Krzyżowi należy oddawać przez przyklęknięcie lub głęboki skłon, bez kontaktu bezpośredniego.

d. W celu umożliwienia poszczególnym wiernym indywidualnej modlitwy kościoły winny być w ciągu dnia otwarte. Zaleca się też podtrzymać zwyczaj tzw. „ciemnicy” i „Grobu Pańskiego”. W użyciu powinno być wówczas boczne wejście; należy dołożyć starań, by w świątyni nie przebywało jednocześnie więcej niż 5 osób (należy wywiesić informację).

e. Liturgię światła zaleca się rozpocząć wewnątrz świątyni, poświęcając ogień zapalonego znicza.

f. W Wigilię Paschalną nie zaleca się używania pokropień ani sprawowania sakramentu chrztu.

g. Zamiast procesji rezurekcyjnej zaleca się, aby celebrans na zakończenie liturgii udzielił błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem przed bramą kościoła.

h. Uroczystości Triduum Paschalnego można organizować w kaplicach domów zakonnych, jednakże w celebracjach uczestniczyć mogą jedynie mieszkańcy domu, bez udziału osób postronnych.

7. „Liturgia domowa”

a. W celu lepszego przeżycia modlitwy w domach podczas Wielkiego Tygodnia i Niedziel Wielkanocnych w sobotę, dn. 4 kwietnia br., uruchomiona zostanie specjalna strona internetowa: www.swietawdomu.pl . Sukcesywnie będą na niej umieszczane pomoce duszpasterskie (filmy, katechezy, nagrania, materiały do rozmowy i modlitwy wokół niedzielnej Ewangelii, scenariusze celebracji domowych, teksty do wykorzystania podczas śniadania wielkanocnego).

b. W parafiach nie należy organizować poświecenia pokarmów na stół wielkanocny. W tym roku tzw. „święconka” ma mieć charakter liturgii domowej. Przed śniadaniem niedzielnym błogosławieństwo wypowiada ojciec, matka lub inna dorosła wierząca osoba. Stosowny tekst można będzie pobrać ze strony www.swietawdomu.pl .

c. Informację o wymienionych pomocach nalży przekazać wiernym za pośrednictwem internetu, można też pobrać i wydrukować przydatne teksty, wykładając je w kościele.

† Szymon Stułkowski Wikariusz generalny
ks. prałat Ireneusz Dosz kanclerz kurii

Poznań, dnia 3 kwietnia 2020 roku



DEKRET w sprawie duszpasterstwa w stanie epidemii

 

W związku z trwającym stanem epidemii i najnowszymi zarządzeniami organów państwowych oraz w nawiązaniu do Dekretu Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 19 marca br. i Wskazań Prezydium Konferencji Episkopatu Polski z dnia 21 marca br., zarządzam dla całej Archidiecezji Poznańskiej, co następuje:

Sprawowanie sakramentów

1. Od dnia 25 marca w każdej Mszy Świętej lub w innych celebracjach może uczestniczyć maksymalnie do 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę (por. www.gov.pl). Zatem oprócz kapłanów i kilku niezbędnych usługujących, mają to być w pierwszej kolejności osoby zamawiające intencję mszalną. Należy liczyć wchodzących, a na drzwiach kościołów trzeba wywiesić stosowną informację, przekazując ją wiernym także drogą internetową. Na liturgię wierni winni wchodzić jedynie przez drzwi zakrystii lub inne boczne wejście. Poza liturgią kościoły winny pozostawać w ciągu dnia otwarte.

2. Jeśli przewidziano Mszę św. koncelebrowaną, to w celu umożliwienia uczestnictwa w niej przedstawicielom rodzin zamawiających każdą z intencji należy rozważyć odprawienie osobnych celebracji. Praktyka ta nie jest możliwa w dniach Triduum Paschalnego.

3. W domach zakonnych w celebracjach uczestniczyć mogą jedynie mieszkańcy domu, bez udziału osób postronnych.

4. Ograniczenie liczby uczestników zgromadzenia do 5 osób obowiązuje również podczas liturgii pogrzebowej. W liczbie tej nie mieści się celebrans, ministrant czy pracownicy firmy pogrzebowej.

5. Udzielanie sakramentu pojednania i pokuty:

a. Należy udostępnić wiernym numer telefonu: 61 8147706 i adres mailowy:  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , poprzez który można umówić się z duszpasterzem na indywidualną spowiedź.

b. Duszpasterze winni zachować dyspozycyjność wobec wiernych, którzy zwrócą się z prośbą o spowiedź.

c. Spowiedź winna mieć miejsce w osobnych pomieszczeniach, umożliwiających sprawowanie sakramentu z zachowaniem większej odległości między penitentem a spowiednikiem, lub – w razie takiej niemożliwości – w często dezynfekowanych otwartych konfesjonałach.

d. Osoby, które nie mają możliwości przystąpienia do spowiedzi, należy pouczyć o praktyce aktu żalu doskonałego i konieczności przeżycia sakramentu po ustaniu przeszkody.

e. Po ustaniu epidemii we wszystkich parafiach Archidiecezji zorganizować należy spowiedzi parafialne.

6. Pamiętając o zakazie odwiedzania osób będących w kwarantannie domowej, wiernym, którzy indywidualnie o to poproszą, należy udzielać Komunii św. poza liturgią, z wyjątkiem:

a. Wielkiego Piątku, kiedy to Komunii św. można udzielić poza liturgią tylko chorym, którzy o to poproszą.

b. Wielkiej Soboty, kiedy można udzielać Komunii św. poza liturgią jedynie jako Wiatyku ( Komunia św. udzielana umierającym).

Celebracje Wielkiego Tygodnia.

7. Celebracje Świętego Triduum Paschalnego sprawowane w katedrze poznańskiej transmitowane będą przez Radio Emaus i TVP Poznań: Msza Wieczerzy Pańskiej o godz. 17.30, Liturgia Męki Pańskiej o godz. 17.30 i Wigilia Paschalna o godz. 22.00. 9. Podczas liturgii Świętego Triduum Paschalnego należy przestrzegać następujących zasad:

a. Podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej należy opuścić obrzęd obmycia nóg (mandatum).

b. W Wielki Piątek w modlitwie powszechnej ma zostać dołączone wezwanie w związku z panującą sytuacją epidemii. Stosowny tekst dotrze do parafii w terminie późniejszym.

c. Cześć Krzyżowi należy oddawać przez przyklęknięcie lub głęboki skłon, bez kontaktu bezpośredniego.

d. W celu umożliwienia poszczególnym wiernym indywidualnej modlitwy należy podtrzymać zwyczaj tzw. „ciemnicy” i „Grobu Pańskiego”. W użyciu powinno być wówczas boczne wejście; należy dołożyć starań, by w świątyni nie przebywało jednocześnie więcej niż 5 osób.

e. Nie zaleca się używania pokropień, ani sprawowania sakramentu chrztu.

f. Zamiast procesji rezurekcyjnej zaleca się, aby celebrans na zakończenie liturgii udzielił błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem przed bramą kościoła.

8. W parafiach nie należy organizować poświecenia pokarmów na stół wielkanocny. W tym roku tzw. „święconka” ma mieć charakter liturgii domowej. Przed śniadaniem niedzielnym błogosławieństwo wypowiada ojciec, matka lub inna dorosła wierząca osoba.

9. W celu lepszego przeżycia modlitwy w domach podczas Wielkiego Tygodnia i Niedziel Wielkanocnych przygotowane zostaną pomoce duszpasterskie (filmy, katechezy, nagrania, materiały do rozmowy i modlitwy wokół niedzielnej Ewangelii, inne teksty) dostępne na specjalnej stronie internetowej. O szczegółach Kuria poinformuje niebawem.

Uroczystości Pierwszej Komunii Świętej

10. Do Wielkanocy odwołane są wszystkie spotkania z dziećmi komunijnymi i ich rodzicami. Przyjmujemy zasadę, że jeżeli szkoły pozostają zamknięte i dzieci mają pozostawać w domach, nie organizujemy dla nich także żadnych zajęć w parafii (w tym pierwszych spowiedzi).

11. Po Wielkanocy:

a. Wariant I: Jeżeli stan epidemii nie zostanie odwołany i dzieci nie wrócą do szkół, należy odwołać wszystkie I Komunie Święte do czasu ustania epidemii.

b. Wariant II: Jeżeli po Wielkanocy dzieci wrócą do szkół i stan epidemii zostanie odwołany, decyzję o przyjęciu I Komunii Świętej należy pozostawić rodzicom w porozumieniu z księdzem proboszczem. Każdy przypadek należy rozpatrzyć indywidualnie, nie może decydować głosowanie lub wola większości.

12. Gdyby rodzice zdecydowali się na I Komunię Świętą swojego dziecka w pierwotnym (zwykle majowym) terminie, należy uczynić to z zachowaniem najwyższych środków ostrożności, w małych grupach lub nawet pojedynczo, niekoniecznie w niedzielę.

13. Gdyby rodzice nie zdecydowali się na I Komunię Świętą swojego dziecka w pierwotnym terminie, należy im to umożliwić w terminie późniejszym, kiedy sami uznają, że zagrożenie dla ich dzieci minęło.

 

Z Panem Bogiem

 



 

Obowiązywanie dyspensy od obowiązku niedzielnego oraz zarządzeń zawartych w Dekretach Arcybiskupa Metropolity Poznańskiego z dn. 12 i 13 marca zostaje przedłużone do Wielkiej Środy.

Bardzo proszę w tę niedzielę jak i następne do odwołania nie brać udziału we Mszach św. z powodu zagrożenia epidemiologicznego.

Proszę, aby we Mszach św. brały  udział tylko osoby związane z intencją mszy św.

Ks. Proboszcz Krzysztof Borowicz

 



Ogłoszenie Przychodni SALUBER

W związku z ogłoszeniem STANU EPIDEMII !!!informujemy ,że pacjenci będą od 16.03 do odwołania przyjmowani
TYLKO I WYŁĄCZNIE po uprzedniej rejestracji telefonicznej.
Nr telefonu 61-8146262, 61-8146342
PACJENCIE !
- nie przychodź osobiście, ponieważ drzwi przychodni dla pacjentów nieumówionych będą zamknięte !!!

- jeśli potrzebujesz recepty na leki - zadzwoń, poinformuj o tym rejestrację, podaj swój nr telefonu - oddzwonimy lub SMS-owo podamy kod do recepty elektronicznej
- jeśli jesteś chory i chcesz skorzystać z porady lekarskiej- zadzwoń do rejestracji, poinformuj o tym, zostaw swój nr telefonu-lekarz będzie się z Tobą kontaktował telefonicznie i to On zdecyduje o ewentualnej potrzebie przyjścia do Przychodni , wyznaczy Ci godzinę lub udzieli teleporady.

INFORMUJEMY ,że
-aktualnie  nie wypisujemy skierowań do sanatorium, wszelkich zaświadczeń lekarskich
-nie wypisujemy skierowań do Przychodni Specjalistycznej MEDICOR ponieważ jest zamknięta w związku z epidemią
-nie wykonujemy bilansów zdrowia dzieci i szczepień ochronnych  do odwołania.

 

 



 

W dniach od 7 do 14 września br. parafia nasza organizuje wyjazd na pielgrzymkę do Medjugorje w Bośni i Hercegowiny i do Chorwacji. Spotkanie organizacyjne 18 lutego po Mszy św. wieczornej;

Dzień 1 05:00 - zbiórka uczestników wyjazdu w Ceradzu Kościelnym i następnie przejazd na pierwszy nocleg w okolice Zagrzebia.

Dzień 2 Po opuszczeniu hotelu udamy się do centrum Zagrzebia. Stolica Chorwacji to blisko milionowe miasto, pięknie położone na trzech wzgórzach. Wielu uważa, że przypomina Wiedeń czy Budapeszt, bo przez długi czas pozostawało w obrębie Austro-Węgier. My w czasie naszego krótkiego pobytu zobaczymy Stare Miasto, a w nim między innymi: Gradec i Kaptol z kościołem św. Katarzyny, placem św. Marka i kościołem pod tym samym wezwaniem, którego dach jest ozdobiony w niezwykły sposób – kolorowymi herbami Zagrzebia i Chorwacji. Przejdziemy również pod Pałac Bana, który jest obecnie siedzibę prezydenta Chorwacji. W godzinach południowych udamy się do Sanktuarium Maryjnego Marija Bistrica. Marija Bistrica - to niewielka miejscowość w Chorwacji położona w pobliżu Parku Krajobrazowego Medvednica. Znajduje się tam najważniejsze narodowe Sanktuarium Maryjne, które określane bywa przez samych Chorwatów "chorwacką Częstochową". Obiektem kultu jest XV wieczna drewniana figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Na nocleg udamy się w okolice miejscowości Laktasi.

Dzień 3 Po śniadaniu przejazd do Sarajewa - stolicy Bośni i Hercegowiny. Zwiedzanie rozpoczniemy od zabytkowego centrum miasta, gdzie mieszają się wpływy różnych kultur i religii: Plac Bascarsija z fontanną Sebilj, Meczet Cesarski z medresą, Hadim Ali Paszy, Bascarsijski bazar, Brusa Bezistan, ratusz, katedrę katolicką, prawosławną cerkiew św. Archanioła Michała oraz Latinski Most - miejsce zamachu na arcyksięcia Ferdynanda. Nocleg i obiadokolacja w Sarajewie.

Dzień 4 Przejazd do Mostaru - miasta odległego od Medziugorie o około 30 km, którego symbolem jest kamienny Stary Most z XVI w., wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Miasto zamieszkane jest przez ludność katolicką z jednej strony Neretwy i muzułmańską na przeciwległym brzegu. Stanowi barwną mozaikę narodów, kultur i religii. Następnie udamy się do Medziugorie - Świątyni Królowej Pokoju. Miejscowość ta jest jedną z wiosek gminy Citluk położonych w zachodniej Hercegowinie. Obecnie jest jednym z najsłynniejszych i najczęściej odwiedzanych katolickich centrów pielgrzymkowych. Położona jest na wysokości około 200 m n.p.m., ma łagodny śródziemnomorski klimat, który stwarza idealne warunki dla uprawy winorośli, tytoniu i owoców. Medziugorie jest szczególnym miejscem w dzisiejszym świecie. W ciągu ostatnich 15 lat przybyło tu około 20 milionów pielgrzymów z całego świata, aby odnaleźć pokój, swoje człowieczeństwo i przynależność do Boga. Nocleg do Medziugorie.

Dzień 5 Po śniadaniu czas wolny w Medjugorje i następnie w okolicy południa udamy się do miasta nazywanego Perłą Adriatyku. Dubrownik to miasto, które zostało założone przeszło 1300 lat temu przez greckich uciekinierów z Epidaurum. W średniowieczu miasto to odgrywało dużą rolę w handlu morskim, konkurując z samą Wenecją. Znakomicie zachowane stare miasto, jest unikalne ze względu na wykładane marmurem place, strome, brukowane uliczki, wysokie domy, klasztory, kościoły, pałace, fontanny, muzea i przede wszystkim wspaniale zachowane fortyfikacje obronne (wstęp na mury obronne dodatkowo płatny około 200 HRK/os.). Wszystko to będziemy mogli zobaczyć podczas naszego pobytu w Dubrowniku. Nocleg tego dnia planowany jest na trasie w kierunku Splitu w hotelu położonym nad Morzem.

Dzień 6 Dzień przeznaczony na wypoczynek. Chętni będą mogli za dodatkową opłatą wyjechać na Fish Picnic – wyjazd uzgadniany z pilotem w trakcie wyjazdu.

Dzień 7 Po śniadaniu nastąpi wyjazd do Splitu. Miasto to jest największym miastem na wybrzeżu Dalmacji. Stara część została zbudowana wokół zatoki. Split zyskał sławę za czasów panowania cesarza Dioklecjana w III wieku naszej ery, znanego prześladowcy pierwszych chrześcijan. Tutaj właśnie mieszczą się ruiny olbrzymiego pałacu cesarskiego, w którym Dioklecjan spędził ostatnie chwile swojego życia. Obecnie w pozostałościach pałacu mieści się blisko 200 innych budynków. Ostatnim punktem w programie będzie wizyta w sanktuarium w Sinj. W tym miejscu kilka wieków temu znaleźli schronienie franciszkanie uchodzący z Rama w Hercegowinie. Przynieśli oni wówczas ze sobą obraz Matki Bożej, za którego przyczyna działo się wiele cudów – m. in. Matce Bożej Sinjskiej przypisuje się ochronę miasta w trakcie oblężenia tureckiego w XVIII wieku.

Świadkowie tego wydarzenia twierdzili, że żołnierzom ukazała się biała postać kobiety, od której biła światłość. Do dziś wszyscy są zgodni, że to właśnie dzięki pomocy Matki Bożej pokonano Turków. Przejazd na nocleg w okolice Zagrzebia.

Dzień 8 Dzień rozpoczniemy od przejazdu do Bratysławy - miasta pozostającego w cieniu bardziej znanej Pragi. Choć stolica Słowacji jest mniej popularna od stolicy Czech, to zdecydowanie warto ją odwiedzić. Jest to miasto, w którym historię można bowiem spotkać na każdym kroku. Najbardziej atrakcyjną częścią Bratysławy o największej koncentracji historycznych zabytków i instytucji kulturalnych jest Stare Miasto. I my właśnie po tej części Stolicy Słowacji odbędziemy spacer. W czasie naszego pobytu zobaczymy między innymi jeden z symboli tego naddunajskiego miasta - Bramę i Wieżę św. Michała, jak również Katedrę św. Marcina – największy i najstarszy z bratysławskich kościołów. Katedra św. Marcina w latach 1563 – 1791 była kościołem koronacyjnym królów węgierskich. Będziemy także mieli czas wolny na Rynku Głównym gdzie dominuje Stary Ratusz, na odpoczynek przy renesansowej fontannie lub pod parasolem w jednej z licznych kawiarenek. Po wyczerpaniu programu powrót na miejsce zbiórki z dnia pierwszego.

Cena: 840 PLN + 300 Euro

Warunkiem zapisania się na pielgrzymkę jest dostarczenie wypełnionego zgłoszenia oraz wpłacenie zaliczki w wysokości 500 PLN; pozostałą kwotę należy wpłacić najpóźniej do 31 dni przed wyjazdem.

Termin wyjazdu: 07-14.09.2020

Cena obejmuje:

· przejazdy klimatyzowanym autokarem wyposażonym w wc, barek, dvd,
· zakwaterowanie w hotelu *** - pokoje 2,3 osobowe,
· śniadania od 2-go do 8-go dnia oraz obiadokolacje od 2-go do 7-go dnia,· opiekę pilota i kapłana,· ubezpieczenie KL, NNW, BP oraz składkę na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny.

Cena nie obejmuje:

· opłat związanych z realizacją programu, lokalnych przewodników oraz opłaty za zestaw do oprowadzania grup (ok. 30€/os.) – płatne pilotowi w trakcie wyjazdu,
· dopłaty do pokoju 1-os. w wysokości 800 PLN/os. za cały wyjazd,
· ubezpieczenia od chorób przewlekłych,
· napojów do obiadokolacji, wydatków osobistych.

UWAGA!

· dowód osobisty lub paszport musi być ważny min. 6 miesięcy od daty powrotu z pielgrzymki,

· msze będą zorganizowane zgodnie z życzeniem Księdza – opiekuna pielgrzymki,

· uczestnicy pielgrzymki mogą dodatkowo ubezpieczyć się od chorób przewlekłych (od 15 PLN/dzień)

· uczestnicy pielgrzymki mogą dodatkowo ubezpieczyć od kosztów rezygnacji z wyjazdu – chęć dodatkowego ubezpieczenia należy zgłosić i opłacić przed podpisaniem umowy (koszt 70 PLN/os.),

· program ma charakter ramowy – kolejność zwiedzania może ulec zmianie,

· ilość uczestników jest ograniczona,

· ceny wstępów mogą ulec zmianie.

 



 

W pierwszą niedzielę Adwentu rozpoczyna się nowy rok duszpasterski 2019/2020 pod hasłem "Wielka Tajemnica Wiary"

Rok liturgiczny rozpoczyna trzyletni program duszpasterski na lata 2019-2022, odbywający się pod hasłem : "Eucharystia daje życie"

Nowy program będzie koncentrował się na Eucharystii.

Celem programu jest zapraszanie wiernych do jeszcze bardziej świadomego udziału w Tajemnicy wieczernika.

Abp Stanisław Gądecki

Oto zwiastuję wam radość wielką. Pasterka (Katedra Poznańska – 25.12.2019).

Fotoreportaż z katedry

 



 

List Pasterski Metropolity Poznańskiego

„Zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu:

dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2,10).

 

Drodzy Kapłani,

Osoby życia konsekrowanego,

Bracia i Siostry, adorujący w poznańskiej katedrze Nowonarodzonego Pana,

Chórzyści i Rodzice chórzystów,

Słuchacze Katolickiego Radia Emaus,

Przedstwiciele innych mediów.

 

W odpowiedzi na to orędzie dzisiejszej nocy cały świat chrześcijański wędruje duchowo do Betlejem, do miejsca narodzin Mesjasza. Wędruje duchem do betlejemskiej groty. Aby tam dotrzeć, musi najpierw trzykrotnie się pokłonić. Po raz pierwszy, gdy przechodzi przez bardzo niskie drzwi, które prowadzą do bazyliki. Po raz drugi, aby przejść przez maleńkie drzwi, które wprowadzą go do groty narodzenia. Po raz trzeci musi się pokłonić, aby ucałować gwiazdę wskazującą miejsce narodzin Jezusa. Po tych pokłonach nasz duch pogrąża się w milczeniu, kontemplując „wielką tajemnicę naszej wiary”, tajemnicę narodzin Boga – Człowieka. „Wierzę w jednego Boga […] On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”.

Niemal bezwiednie pojawia się w naszym sercu pytanie: w jakim celu pojawił się Jezus Mesjasz na ziemi? Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba rozważyć trzy sprawy. Najpierw, jaki był cel pojawienia się na ziemi prototypu mesjasza z małej litery, czyli króla Ezechiasza.  Po wtóre, jaki był cel pojawienia się Mesjasza z dużej litery, czyli osoby Jezusa. Wreszcie jaki jest cel naszego pojawienia się na ziemi, którzy – po chrzcie – zostaliśmy obdarzeni misją mesjańską. Prościej mówiąc: co było tym celem  przedwczoraj, wczoraj i jak jest ten cel dzisiaj?

1.         EZECHIASZ MESJASZEM

Najpierw przedwczoraj, czyli w czasach Starego Testamentu. Wtedy to - na przełomie VIII/VII wieku przed Chrystusem - pojawił się jeden z prototypów mesjasza pisany z małej litery, czyli „pomazańca”, „namaszczonego” króla Ezechiasza. Jego narodziny - z matki Abijji, żony króla Achaza (2 Krl 18,2) – tak zapowiedział prorok Izajasz:

„Oto Panna pocznie i porodzi Syna,

i nazwie Go imieniem Emmanuel” (Iz 7,14).

Następnie ten sam prorok zanotował moment narodzin Ezechiasza (ok. roku 753 przed Chr.):

„Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany,

na Jego barkach spoczęła władza. [...]
Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic

na tronie Dawida i nad Jego królestwem” (Iz 9,5-6).

Jego osoba jest nam znana nie tylko z Biblii (2 Krl 18-20; Iz 36-39), ale również z annałów asyryjskich królów Sargona II (722-705) i Sennacheryba (705-681). Po dojściu do wieku dojrzałego król ten najpierw współrządził wraz ze swym ojcem Achazem (728-724 przed Chr.), a następnie – już samodzielnie (724-699). „W chwili objęcia rządów miał dwadzieścia pięć lat i panował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie” (2 Krl 18,2).

 

Zgodnie z oczekiwaniami proroka Ezechiasz najpierw przeprowadził wielką reformę religijną. Wytrwale walczył z bałwochwalczymi kultami, których zło polegało na tym samym co dzisiaj, tj. na oddawaniu czci boskiej stworzeniu zamiast  Stwórcy. Król bowiem był przekonany, że to fundamentalne wynaturzenie religii jest przyczyną wszelkich nieszczęść Judy i Izraela (2 Krn 29,6-9). „Czynił on to, co jest słuszne w oczach Pańskich, zupełnie tak jak jego przodek, Dawid. On to usunął wyżyny, potrzaskał stele, wyciął aszery i potłukł węża miedzianego, którego sporządził Mojżesz, ponieważ aż do tego czasu Izraelici składali mu ofiary kadzielne - nazywając go Nechusztan” (2 Krl 18,3-4). W ten sposób Ezechiasz znalazł się w panteonie zasłużonych mężów Izraela. Dzięki swoim sprawiedliwym rządom zasłużył na piękną opinię hagiografa: „W Panu, Bogu Izraela pokładał nadzieję. I po nim nie było podobnego do niego między wszystkimi królami Judy, jak i między tymi, co żyli przed nim. Przylgnął do Pana, nie zerwał z Nim i przestrzegał Jego przykazań, które Pan zlecił Mojżeszowi. Toteż Pan był z nim” (2 Krl 18,5-6).

Prorok oczekiwał, iż wskutek sprawiedliwych rządów tego króla w Judzie zapanuje pokój mesjański (Iz 11,6-9). Oczekiwał, że w ziemi judzkiej pojawi się jakby nowy raj: „Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał” (Iz 11,6).  Zwierzę dzikie nie uczyni szkody zwierzęciu domowemu. Grzesznik nie uczyni szkody człowiekowi sprawiedliwemu. Ten optymistyczny opis to alegoria zapowiadająca powszechne pojednanie między ludźmi. Więcej jeszcze, prorok oczekiwał nawet ostatecznego pojednania między potomstwem człowieka a potomstwem węża: „Niemowlę będzie igrać na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii”. Tę mesjańską wizję skomentuje później autor Księgi Syracha w następujący sposób: „Każda istota żyjąca lubi podobną do siebie, a każdy człowiek tego, kto jest mu równy. Każda istota żyjąca łączy się według swego gatunku, a człowiek przystaje do podobnego sobie. Czy współżyć będzie wilk z jagnięciem? Podobnie grzesznik ze sprawiedliwym?” (Syr 13,15-17).

Osiągnięcie takiego stanu rzeczy okazało się możliwe tylko dzięki praktyce sprawiedliwości przez władcę (Iz 9,6). Faktycznie – jak stwierdzi o wiele wieków później Sobór Watykański II – pokój jest „owocem porządku nadanego społeczeństwu ludzkiemu przez Boskiego jego założyciela, nad którego urzeczywistnieniem pracować mają ludzie pragnący coraz to doskonalszej sprawiedliwości” (Gaudium et spes, 78; opus iustitiae pax.). Od przeszło piętnastu wieków rozbrzmiewa w Kościele ta nauka,  przypominając nam, że pokój, do którego trzeba dążyć z udziałem wszystkich, polega na tranquillitas ordinis, na spokojnym ładzie (por. Augustyn, De civitate Dei, 19,13). Prawdziwy pokój jest więc owocem sprawiedliwości, cnoty moralnej i gwarancji prawnej, która czuwa nad pełnym poszanowaniem praw oraz obowiązków i równym rozdziałem dobrodziejstw i ciężarów (por. św. Jan Paweł II, Watykan, 8 grudnia 2001 roku).

Tylko dzięki sprawiedliwości „pomazaniec” mógł wprowadzić w życie pokój, który odpowiadał cechom Roku Łaski od Pana, czyli Roku Jubileuszowego:

„Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie,

aby głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych,
aby zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę;
aby obwieszczać rok łaski Pańskiej, i dzień pomsty naszego Boga;
aby pocieszać wszystkich zasmuconych, <by rozweselić płaczących na Syjonie” (Iz 61,1-3)

Oto cel mesjańskiego sposobu panowania na ziemi. Ponieważ jednak tytuły - „Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec” (Iz 9,6) - jakimi prorok obdarzył króla Ezechiasza daleko przekraczały cechy, jakie można przypisać jakiemukolwiek ziemskiemu władcy oraz dotyczyły rzeczywistości wykraczającej poza czas i przestrzeń, dlatego właśnie „pomazaniec” Ezechiasz stał się tylko pierwowzorem Jezusa, boskiego Mesjasza.

2.         JEZUS MESJASZEM

Drugi temat to nasze wczoraj, czyli Pomazaniec Boży, Jezus. On - inaczej niż Ezechiasz – był Mesjaszem w jedynym i najpełniejszym tego słowa znaczeniu; czyli nie tylko człowiekiem posłanym przez Boga, ale także samym Bogiem, który stał się człowiekiem.

a.         Do Jego narodzin odnoszą się te same słowa proroka Izajasza. Tam odnosiły się do młodej dziewczyny, teraz odnoszą się do Dziewicy: „Oto Dziewica [ἡ παρθένος] pocznie w swym łonie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel” (Iz 7,14 – Biblia grecka).

Mateusz Zapowiedź Izajasza - która w sensie historycznym odnosiła się do matki króla Ezechiasza – Ewangelista Mateusz odniósł do Maryi, Matki Jezusa. W opisie snu Józefa (Mt 1,18-25) zwrócił on uwagę na to, iż poczęcie Jezusa nastąpiło dzięki interwencji Ducha Świętego, bez udziału mężczyzny (Mt 1,22-23).

Tę prawdę podkreśli później św. Ireneusz (II wiek po Chr.): „Słowami proroka anioł chciał przekonać Józefa i usprawiedliwić Maryję, pokazując, że właśnie Ona była tą dziewicą, o której Izajasz mówił, że wyda na świat Emmanuela” (Przeciw herezjom, IV, 23, 1).

O tej samej prawdzie pisał też św. Justyn, męczennik (II wiek po Chr.): „Posłuchajcie, jak Izajasz słowo w słowo zapowiada dziewicze narodzenie. Mówi: ‘Co było nie do wiary i co ludzie uważali za niemożliwe, to sam Bóg przepowiedział przez proroczego Ducha, zanim to miało nastąpić, aby nie wątpili, lecz uwierzyli, gdy się to stanie [...]. Powiedział: ‘Oto Panna pocznie’, znaczy, że Panna porodzi w sposób dziewiczy. Bo gdyby z kimś współżyła, już nie byłaby panną. Ale moc Boża zstąpiła na Pannę, zacieniła Ją i sprawiła, że poczęła, bez naruszenia dziewictwa” (Mt 1,21)”.

Prawdę o dziewiczym poczęciu i narodzeniu Chrystusa uroczyście potwierdził Sobór Chalcedoński w roku 451: „Przed wiekami zrodzony z Ojca jako Bóg, w ostatnich czasach narodził się dla nas i dla naszego zbawienia jako człowiek z Maryi Dziewicy, Bożej Rodzicielki”. Czas oczekiwania dobiegł końca i Dziewica wydała na świat Mesjasza.

b.         dzieło mesjańskie Jezusa

Czego właściwie spodziewano się po Jezusie jako Mesjaszu? Co było celem ziemskiego życia Jezusa Mesjasza? Jak On sam postrzegał swoją misję na tym świecie? Na to pytanie odpowiadają w szczególniejszy sposób dwa teksty ewangelijne. Jeden pochodzi z Ewangelii Łukasza i ukazuje nam scenę z nazaretańskiej synagogi, drugi pochodzi z Ewangelii Mateusza i dotyczy spotkania uczniów Jana Chrzciciela z Jezusem.

Pierwszy z tych tekstów jest inspirowany przez fragment Księgi Izajasza (Iz 61,1-2 - według Biblii greckiej). Gdy Jezus przychodzi do synagogi w Nazarecie czyta fragment z księgi proroka Izajasza odnosząc go do swojej misji:

„Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie,
abym ubogim niósł dobrą nowinę,
abym więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie;
abym uciśnionych odsyłał wolnymi,
bym obwoływał rok łaski od Pana” (Łk 4,18-19).

Ten tekst to nic innego jak program publicznej działalności mesjańskiej Jezusa. Aż cztery z wymienionych tam czynności są związane z nauczaniem, a jedna odnosi się do wyzwolenia z niewoli. Zapowiadane wyzwolenie nawiązuje wprost do Roku Jubileuszowego, do roku Bożej amnestii, roku Bożego przebaczenia. Do roku, który – zainaugurowany przez Jezusa - będzie trwał aż do dnia Sądu Ostatecznego. Aż do końca historii każdy człowiek będzie mógł zbliżyć się do Zbawiciela, uzyskać przebaczenie grzechów i wolność dziecka Bożego oraz uzdrowienie z duchowego kalectwa (O. Jacek Salij).

„Wiele razy pisze św. Jan Paweł II - zatrzymywałem się nad pytaniem: jaka droga prowadzi do przywrócenia pełnego porządku moralnego i społecznego, tak barbarzyńsko pogwałconego? Rozważając rzecz w świetle Objawienia biblijnego, doszedłem do przekonania, że pogwałcony porządek można przywrócić w pełni jedynie wtedy, gdy złączymy ze sobą sprawiedliwość i przebaczenie. Filarami prawdziwego pokoju są sprawiedliwość i ten szczególny rodzaj miłości, jakim jest przebaczenie” (św. Jan Paweł II, Nie ma pokoju bez sprawiedliwości, nie ma sprawiedliwości bez przebaczenia. Orędzie na XXXV Światowy Dzień Pokoju (2002).

Drugi tekst – opisujący realizację programu mesjańskiego Jezusa – pochodzi z Ewangelii Mateusza. Jest on odpowiedzią, jakiej udzielił Jezus uczniom Jana Chrzciciela:

„Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie,

niewidomi wzrok odzyskują,

chromi chodzą,

trędowaci zostają oczyszczeni,

głusi słyszą,

umarli zmartwychwstają,

ubogim głosi się Ewangelię” (Mt 11,5; por. Łk 7,22).

Ten, który przychodzi na świat w betlejemskiej grocie potwierdza, że jest spełnieniem oczekiwań mesjańskich Izraela. Że posiada moc uzdrawiania i ożywiania umarłych. Że w czasie swojej ziemskiej działalności - pochylając się nad ludzką nędzą - uzdrowił wielu ludzi a niektórych nawet przywrócił do życia. Że stanął On między oczekiwaniami człowieka a odwieczną gotowością Boga, odpowiadając w pełni - przez głoszenie Ewangelii - na ludzkie oczekiwania.

Mijają wieki i tysiąclecia, a Jezus pozostaje dalej i przemawia do nas także dzisiaj. Jest znakiem nadziei dla całej rodziny ludzkiej. Znakiem pokoju dla tych, którzy cierpią z powodu wszelkiego rodzaju konfliktów. Znakiem wolności dla biednych i uciśnionych. Znakiem miłosierdzia dla tych, którzy zamknięci są w błędnym kole grzechu. Znakiem miłości i pocieszenia dla każdego, kto czuje się samotny i opuszczony (por. Jan Paweł II, Dziewica wydaje na świat Mesjasza. Pasterka w Bazylice św. Piotra - 25.12.2002).

3.         NASZE ZADANIA MESJAŃSKIE

Trzecia sprawa to nasze dzisiaj. To Kościół, któremu zostało powierzone zadanie przedłużania w czasie i przestrzeni misji Chrystusa. Jezus pragnie niedwuznacznie, aby jego uczniowie stali się tacy jak On. By Jego program działalności mesjańskiej był dalej kontynuowany przez każdego człowieka ochrzczonego. Nasz Zbawiciel powiedział wyraźnie: „Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy!” (Mt 10,8). Ten nakaz należy rozumieć w podwójnym sensie. Najpierw w sensie materialnym, bo Jezus rzeczywiście uzdrawiał ludzi z chorób fizycznych. Należy go również rozumieć w sensie duchowym, bo fizyczne uzdrowienia były tylko znakiem o wiele ważniejszych zmian, jakie On dokonywał i dokonuje w ludzkich duszach.

a.         uzdrawiajcie chorych!

Przykładem posłuszeństwa temu nakazowi był apostoł Piotr, który podczas jednej ze swoich podróży odwiedził wiernych mieszkających w Liddzie. Uzdrowił tam sparaliżowanego człowieka, przykutego do łóżka przez osiem lat. Podczas swoich wypraw apostolskich dokonał tak wielu uzdrowień, że ludzie kładli chorych na poboczach dróg w nadziei na to, że - choćby sam cień przechodzącego Piotra – przywróci chorych do zdrowia.

Również Kościół - któremu powierzone zostało zadanie przedłużania w czasie i przestrzeni misji Chrystusa - nie może zaniedbywać troski o chorych na ciele i duszy. Stąd od początku jego dziejów przemierza świat świetlisty łańcuch osób, który ma swoje źródło w miłości Jezusa do cierpiących i chorych na ciele i duszy, dając w ten sposób świadectwo dobroci Boga.

Działalność uzdrowieńcza (asthenein) kieruje się w pierwszym rzędzie do tych, którzy są „słabi” (asthenes). Dzięki pracy uczniów, Chrystus wzmacnia wolę „słabych” w ich walce ze złem, prowadząc do przywrócenia zakłóconej więzi z Bogiem, bez której istnienia trudno jest nam zachować zdrowie ciała i duszy.

b.         wskrzeszajcie umarłych!

Tym nakazem kierował się apostoł Piotr, który wskrzesił Dorkas, i Paweł, który przywrócił życie Eutychowi. Podobnie jak starotestamentalni prorocy, tak i apostołowie wskrzeszali zmarłych. Charyzmat wskrzeszania umarłych, którym byli obdarzeni święci i misjonarze, odegrał jedną z ważniejszych ról w nawracaniu pogan oraz we wywoływaniu skruchy i pragnienia odnowy duchowej u ludzi wierzących.

Dla tych, którzy nie znali Chrystusa wskrzeszeniem umarłych jest chrzest, czyli oczyszczenie ze skutków grzechu pierworodnego, który spowodował śmierć. Misją ucznia jest także wskrzeszanie ludzi duchowo obumarłych, czyli całkowicie pogrążonych w grzechu. Nie umiejących już odróżniać dobra od zła. Nie słyszących już głosu Boga. Wskrzeszanie ze śmierci duchowej, to przyprowadzenie umarłego duchowo człowieka na powrót do Jezusa, który jest naszym Życiem.

c.         oczyszczajcie trędowatych!

Gest Jezusa wyciągającego rękę i dotykającego trędowatego człowieka (Mk 1,40-42) jasno ukazuje wolę Boga, który pragnie uzdrowić wszystkie swoje chore dzieci, przywracając im życie „w obfitości” (J 10,10); życie wieczne, pełne, szczęśliwe.

Dr Wanda Błeńska leczyła w Ugandzie chorych na trąd. My również – jako ludzie ochrzczeni - jesteśmy wezwani do oczyszczania „trędowatych”, czyli tych, którzy są uważani za nieczystych, którzy przebywają w odosobnieniu (Kpł 13,46). Mamy leczyć tych, którzy nabawili się trądu duchowego na skutek grzechu, który deprawuje umysł, serce i ciało. Duchowy trąd separuje też człowieka „trędowatego” od wspólnoty wierzących. Chrześcijanin jest „ręką” Boga wyciągniętą do ludzkości po to, aby mogła wydobyć się z „trądu” i stanąć mocno na skale miłości Bożej.

d.         wypędzajcie złe duchy!

Sam Jezus słowem wypędzał złe duchy (Mt 8,16). „Chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy” (Mk 1,39). Ci, którzy przyszli Go słuchać i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia (por. Łk 6,18).

To samo zadanie wyrzucania złych duchów pozostawił On swoim uczniom. „Tym zaś, którzy uwierzą obiecał, że - w imię Jego będą wyrzucać złe duchy (por. Mk 16,17). Siedemdziesięciu uczniów posłanych na głoszenie Dobrej Nowiny wróciło z radością mówiąc: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają” (Łk 10,17). Po Wniebowstąpieniu to samo doświadczenie mieli apostołowie w Jerozolimie: „Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia” (Dz 5,16; por. Dz 8,7).

Taktyka jaką stosują złe duchy polega na tym, aby się nie ujawniać, aby zło wszczepione przez Złego rosło z samego człowieka, z samych ustrojów i układów (por. Jan Paweł II, 31.03.1985). Chrystus dał każdemu człowiekowi wierzącemu udział w swoim zwycięstwie nad duchami nieczystymi, które sprawiają, że człowiek czuje się niejako „wyzwolony” od grzechu, a równocześnie w nim coraz bardziej pogrążony. Dlatego Kościół jest jakby szpitalem dla całej ludzkości, w którym Chrystus – za pośrednictwem swoich uczniów - nieustannie uwalnia ludzi od złych duchów i sprawia, że nawet najwięksi mordercy mogą stać się świętymi.

I chociaż wielu chrześcijan usiłuje sprowadzić zadania Kościoła do jakiegoś tylko doczesnego przedsięwzięcia, starając się spłaszczyć zbawienie do zwykłej pomyślności materialnej a działalność Kościoła do poczynań politycznych lub społecznych, to jednak my nie możemy się na to zgodzić. Gdybyśmy się na to zgodzili, wówczas Kościół straciłby cały swój podstawowy cel i znaczenie. Straciłby właściwą sobie naturę i łatwo mógłby być naginany przez inne systemy doktrynalne i partie polityczne do ich własnych celów. Z tego powodu trzeba położyć nacisk na konieczność ściśle religijnego celu ewangelizacji. Gdyby ewangelizacja została oderwana od tej podpory religijnej, która ją podtrzymuje - że mianowicie Kościół jest Królestwem Bożym - wówczas ewangelizacja straciłaby wszelką rację bytu (por. Paweł VI, Evangelii nuntiandi, 32).

 

ZAKOŃCZENIE

Tak więc, o boskie Dzieciątko z Betlejem! Razem z Maryją i Józefem wielbimy Ciebie tej nocy w milczeniu. Kierując się wiarą, nadzieją i miłością, jaką zaszczepiłeś w naszych sercach, chcemy spełnić nasze mesjańskie zadanie wobec wszystkich ludzi bez wyjątku i bez żadnego podziału; bez różnicy ras, kultur, języków, światopoglądów. Bez podziału na przyjaciół i wrogów. Pragniemy doczesnego i wiecznego dobra dla każdego człowieka i ludzkiej wspólnoty, dla każdej rodziny, narodu, dla każdej grupy społecznej, dla młodzieży, dorosłych i rodziców, dla starych i chorych - dla wszystkich bez wyjątku. Mesjaszu narodzony w Betlejem, Tobie chwała i cześć na wieki wieków. Amen.



 

Retrospekcja z Armenii - zapraszamy do galerii.

 


 

KAPLICA W GAJU PO REWITALIZACJI - wygląda pięknie !!!